DE VINKENIERS

Opleiden van leerling tot meester.

Na een geslaagd kweekseizoen , kijkt ieder kweker-vinkenier, met trots naar het behaald kweekresultaat .

Hun krachtig gepink , of hun fiere houding met rechtopstaande kuif , doet menig vinkenier dromen  richting de toekomst , in de stille hoop dat er zich onder deze jonge snaken , één of meerdere kleppers  bevinden .

Eenmaal de jongen volledig in hun verenpak , wijzen ervaren kwekers met vrij grote zekerheid reeds de geslachten aan .

Anderen wachten ,  in spanning , tot na de jeugdrui . Een vinkenier is in de eerste plaats een zetter , en het spreekt voor zich , dat het aantal gekweekte man (nen) , bij hen de meeste aandacht opeisen .

Na de kweek volgt de jeugdrui , dit is een natuurlijk proces  , dat mits een goede en aangepaste verzorging , in de meeste gevallen probleemloos verloopt .

Botvinken welke naar de regels van de kunst verzorgd worden , beschikken in het algemeen, over een goede gezondheid en dito conditie .

Zij behoren tot de sterkere soort onder de inheemse vogels , met een  minimale vatbaarheid voor ziekten .

Optimistisch  zoals steeds , zien vinkeniers in hun verbeelding deze jonge snaken reeds uitgroeien tot ware klasbakken , die de successen in ijltempo aan elkander rijgen .

Maar in de praktijk  loopt dit niet altijd van een leien dak .

De bekende spreuk < Velen zijn geroepen maar weinigen zijn uitverkoren  > is ook in deze materie van toepassing , want de weg van leerling tot meester , is  bezaaid met tal van obstakels .

Hoe fors , fier en statig de kwekeling  , visueel kan niemand met zekerheid  bepalen wat deze als toekomstige speelvogel in petto heeft .

Gerenommeerde kwekers , kweken steeds met kwaliteitsvolle oudervogels , die de vereiste zangkwaliteiten , via de genen aan hun nakomelingen kunnen overdragen .

Naast de van hun ouders geërfde goede eigenschappen , is het aanleren van de gewenste zang tijdens hun eerste levensjaar ( en soms tot en met het tweede )  van het allergrootste belang , voor het verdere verloop van hun zangcarrière .

Het aanleren van de zang gebeurt bij tal van vinkeniers enigszins verschillend . De ene maakt gebruik van elektronisch materiaal , zoals CD. speler , bandopname , midi keten , of  computer

Anderen gebruiken een  voorzanger als leermeester .Nog anderen de combinatie van de twee.

Niet enkel deze handelswijze is verschillend, maar tevens ook de huisvesting ,  de verdere begeleiding ,  het type van  kooi en/of de plaats van het aanleren enz .

Jonge botvinken zijn als alle jong levende wezens op aarde , dartel , speels en onbezonnen .

In de natuur word hen eigen aan hun soort , een opleiding  gegeven door de oudere soortgenoten .

In beschermd milieu ontbreekt deze natuurlijke schakel , en is het onze taak als vinkenier , om hen op de juiste manier te begeleiden en op te leren .

Juist in dit gegeven wringt hem voor velen het schoentje .

Uit eigen ervaring , ( met de gemaakte fouten ) en uit gegevens verzameld bij collega-vinkeniers , kom ik tot de vaststelling dat ieder jaar verscheidene jonge botvinken , als toekomstige speelvogel verloren gaan door een verkeerde handelswijze , zij het onbewust toegepast , tijdens het aanleren van de gewenste zang .

In deze moeilijke tijden waar ieder jonge botvink voor ons als vinkenier naast het financiële ,  tevens een grote  sportieve goudwaarde bezit , moeten wij er alles aan doen om elk verlies , zoveel als mogelijk te voorkomen .

Een jaar geleden heb ik een oproep gericht via het AVIBO sportblad , aan het adres van ieder geïnteresseerde , om hun handelswijze wat betreft het aanleren van de gewenste zang , via dit sportblad  kenbaar te maken .

Waarschijnlijk hebben de toenmalige lezers-vinkeniers , de sportieve waarde van mijn oproep onvoldoende of helemaal niet begrepen want er zijn bijna geen  reacties op deze oproep gekomen .

In eerste instantie was ik ontgoocheld maar ik ben een doordrijver, en ik laat de moed maar zelden zakken .

Aansluitend op mijn vorige enquête < De ideale speelkooi > die aangenaam verrassend  door een groot aantal vinkeniers positief werd beantwoord , wens ik door te gaan op dit elan , en zal ik een nieuwe enquête openen ditmaal met als thema :

< Opleiden van leerling tot meester >

Het initiatief om dit thema bij U , via een enquette in vraag te stellen , heb ik genomen na het aanhoren van de jaarlijks terugkerende klachten , in verband met het aanleren van de zang bij kwekelingen  .

De meest gehoorde klachten zijn :

Zij breken te veel – Zij leren alles wat niet mag -

Hun voor en/of slotzang laat te wensen over –

Zij zingen te luid en/of hebben geen snelheid –

Zij willen de door mij gewenste zang niet aanleren – Wieten , toekappen en dubbelzingen dat kunnen zij het best .

Leerzame gegevens en ervaringen  samengebracht in deze enquette , kunnen er toe bijdragen om de reputatie , en de kwaliteit , van de jonge kwekelingen te verbeteren

Vrienden collega-vinkeniers , laat deze oproep tot deelname aan deze enquête , niet onbeantwoord .

Uw samengebundelde gegevens zullen de sportieve waarde van onze hobby , een flinke duw in de rug geven .

Alle ornithologische media bronnen , verbonden met de vinkensport , zijn vragende partij om het bekomen van leerzame artikels  .

Een degelijk artikel schrijven is niet aan ieder gegeven , schrijven is een gave zoals vele andere .

Dit heeft niets met een dikke nek of betweterij  te maken , zoals bepaalde criticasters soms ten onrechte beweren .

Persoonlijk ben ik er van overtuigd dat tal van vinkeniers , een schat aan ervaring bezitten,die zij graag wensen te delen met anderen .

Via het organiseren van een enquête , probeer ik hun ervaringen  te vernemen , om deze dan ten dienste te stellen van alle vinkeniers .

Het organiseren van  dergelijke enquête, vraagt van mij vele uren werk maar dit heb ik er voor over .

Ik ben gepensioneerd ,en ik beschik (?) over een zee aan tijd , en ik heb een hekel aan zalig (?) niets doen .

Het invullen van de vragenlijst vraagt een weinig van uw vrije tijd , maar zal in dank worden aanvaard  door andere geïnteresseerden , die na afsluiten van deze enquête , uit de vermelde gegevens, aardig wat kunnen bijleren .

Het spreekt voor zich , zonder uw bereidwillige medewerking ,kan ik deze sportieve klus alleen niet klaren .

Ondanks alle problemen , waarmede wij de laatste tijd in verband met het beoefenen van onze hobby  geconfronteerd worden , ben ik bereid om samen met U ,  te blijven ijveren om de vinkensport in de toekomst , verder leefbaar te houden.

Samen  staan wij sterk . Induvidueel klinkt onze stem als  geroep in de woestijn .

Al onze gezamenlijke inspanningen staan zoals steeds , volledig ten dienste van ieder geïnteresseerde, en van onze geliefde hobby in het bijzonder .

Vragenlijst  < Opleiden van leerling tot meester >

Het aanleren van zang bij jonge botvinken gebeurt reeds op zeer jeugdige leeftijd .

Ervaren kwekers vermoeden , dat de zang reeds van voor het verlaten van het nest, bij de jongen in hun geheugen word ingeprent .

In hoeverre dit strookt met de werkelijkheid  daar durf ik , door gebrek aan voldoende ervaring , niet op antwoorden .

Het gezegde  : zo zingen de ouden , zo piepen de jongen , dit is reeds met zekerheid in de praktijk bevestigd .

Nochtans kan de samenstelling van de zang van verscheidene jonge zangvogels, tijdens hun eerste levensjaar gedeeltelijk, tot volledig ,  door de mens worden gemanipuleerd .

Getuige het vroegere verleren van de uitheemse trekvinken , en een paar eeuwen terug , het aanleren van nachtegalenzang aan kanarievogels .

Het aanleren van de door de vinkenier gewenste zang , aan jonge kwekeling( en ) is een cruciaal onderdeel in onze hobby .

Daarom vind ik het nuttig om even de mening van de geïnteresseerden , via deze vragenlijst te stellen .

Deze enquette zal ik laten lopen , vanaf 1januari tot 15 februari 2012 , om daarna af te sluiten , en een globaal verslag op te maken , dat ter beschikking zal gesteld worden van alle ornithologische organen , die aan deze enquette hebben medegewerkt .   

De enquëtte staat online bovenaan onder Walter Vandevoorde